Раённая інспекцыя прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя заклікае жыхароў раёна не дапускаць выпальвання сухой расліннасці!

➢ «Статыстыка паказвае, што абсалютная большасць узгаранняў у экасістэмах адбываецца па віне людзей і толькі 5 – 10 % – з-за метэаралагічных умоў, — канстатуе галоўны спецыяліст інспекцыі Таццяна Грыгор'ева. — Людзі, якія заяўляюць, што выпальванне леташняй травы неабходна, памыляюцца самі і ўводзяць у зман іншых. Кожны падпал – гэта злачынства супраць далікатнага свету прыроды».

Асноўны довад прыхільнікаў выпальвання леташняй расліннасці – узбагачэнне яе попелам, у выніку чаго на выпаленых участках трава з'яўляецца хутчэй і расце лепш. Эколагі запэўніваюць, што попел, які застаўся пасля выпальвання травы, ніяк не ўплывае на паляпшэнне якасці глебы, бо губляюцца азотныя злучэнні (асноўная частка запасанага ў расліннасці звязанага азоту вызваляецца ў атмасферу, становячыся для пераважнай большасці раслін недаступнай). Змешчаныя ў попеле мінеральныя элементы пераходзяць у растваральную форму і лёгка сыходзяць з паверхневымі і грунтавымі водамі. Толькі нязначная іх частка засвойваецца раслінамі.

Пасля травянога пажару зноў прарастаюць толькі травы, якія размножваюцца карэнішчамі, накшталт пырніка. Мядоносныя кветкі, культурныя травы, якія ахвотна ядуцца хатнімі жывёламі ў складзе сена, размножваюцца насеннем, а насенне пры выпальванні травы згарае. Наўсюду, дзе прайшлі палы, не будзе ўжо ранейшага разнатраўя, пустазелле завалодае вызваленай тэрыторыяй!

➢ «Пры падпале травы знішчаецца ўся карысная мікрафлора глебы, у тым ліку і тая, якая дапамагае раслінам супрацьстаяць хваробам, — тлумачыць спецыяліст. — У агні палёў гінуць шматлікія бесхрыбетныя, насякомыя, жабы, яшчаркі, дробныя млекакормячыя і птушкі, якія сядзяць на кладках. Акрамя таго, працэс гарэння суправаджаецца выкідам у атмасферу вуглякіслага газу. У агні згараюць рэшткі угнаенняў і ядахімікатаў, утвараючы лятучыя таксічныя арганічныя і неарганічныя злучэнні. Пры выпальванні травы ўздоўж аўтамабільных дарог адбываецца забруджванне паветра цяжкімі металамі».

!Абаронцы прыроды папярэджваюць: у адпаведнасці з артыкулам 20 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб раслінным свеце» забараняецца развядзенне вогнішчаў, спальванне раслінных рэшткаў на тэрыторыях агульнага карыстання ў населеных пунктах, за выключэннем спецыяльна абсталяваных для гэтага месцаў, вызначаных рашэннямі мясцовых выканаўчых і распарадчых органаў, а на астатніх тэрыторыях дапускаюцца з выкананнем патрабаванняў у галіне аховы навакольнага асяроддзя і правілаў пажарнай бяспекі, таксама забараняецца выпальванне сухой расліннасці (сухіх раслін) і яе рэшткаў на корані.

А згодна з правіламі пажарнай бяспекі на прыдамавой тэрыторыі, зямельных участках, прадастаўленых для вядзення калектыўнага садаводства або дачнага будаўніцтва, не дапускаецца выпальванне сухой расліннасці на корані, а пры развядзенні вогнішчаў на прыдамавой тэрыторыі павінен быць забяспечаны бесперапынны кантроль за працэсам гарэння і тлення.

Кодэксам аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь прадугледжана адміністрацыйная адказнасць:

➢ артыкулам 16.40 — за незаконнае выпальванне сухой расліннасці, траў на корані, а таксама стэрні і пажніўных рэшткаў на палях альбо непрыняцце мер па ліквідацыі прыцелаў на зямельных участках – у выглядзе штрафу ў памеры ад 10 да 30 базавых велічынь;

➢ артыкулам 16.41 – за развядзенне вогнішчаў у забароненых месцах – у выглядзе штрафу ў памеры да 12 базавых велічынь.

"Зара"