Прафілактыка алкагалізму

1. Што ж такое алкагалізм?

Гэта хранічнае захворванне, выкліканае сістэматычным ужываннем спіртных напояў, якое характарызуецца ўстойлівай залежнасцю ад іх. Праблема п'янства і алкагалізму для Беларусі – адна з самых актуальных і сацыяльна небяспечных. На сённяшні дзень вялікая колькасць людзей пакутуе на алкагалізм. Пачынаючы прымаць спіртныя напоі па святах, мы нават не ўяўляем, што гэта можа перарасці ў шкодную звычку, пазбавіцца ад якой у далейшым становіцца вельмі складана.

2. Прыкметы алкагалізму

Першая прыкмета – першаснае паталагічнае цяга да алкаголю, жаданне ў пэўным рытме спажываць алкаголь, прычым гэта жаданне павінна быць абавязкова задаволена. Здаровы чалавек лёгка адмаўляецца ад рэалізацыі гэтага жадання, калі абставіны патрабуюць такой адмовы. Хворы на алкагалізм альбо не можа адмовіцца ад выпіўкі пры любых абставінах, а калі ён не зможа рэалізаваць сваё паталагічнае цяга, ён адчувае раздражненне, злосць або дэпрэсію.

Другая прыкмета ранняга алкагалізму – рост талерантнасці да алкаголю, здольнасць перанесці тую ці іншую долю рэчыва. Здаровыя людзі звычайна задавальняюцца прыёмам 100-150 мл моцнага алкаголю (за вечар), а пры перадазаванні алкаголю адчуваюць млоснасць і ваніты. Арганізм імкнецца вызваліцца ад яду. Таму гэтая нармальная рэакцыя на алкаголь называецца «ахоўны ванітавы рэфлекс». Хворыя на алкагалізм здольныя ўжываць значна большыя дазоўкі алкаголю без якіх-небудзь ахоўных рэфлексаў.

Трэцяя прыкмета алкагалізму – страта кантролю над дозай. Здаровы чалавек у працэсе ўжывання алкаголю адчувае пачуццё насычэння. Ён выпівае бутэльку піва або келіх сухога віна і працягваць выпіўку няма жадання. Хворы на алкагалізм выпівае нейкую ключавую дозу – звычайна яна складае 100-150 мл гарэлкі – у яго развіваецца непераадольнае жаданне працягнуць выпіўку далей. Кантроль над дозай страчаны, у выпадку працягу п'янства, праз некалькі гадоў любая доза алкаголю будзе выклікаць цяжкі эксцэс або запой. Цяжкі алкагольны эксцэс можа доўжыцца ад 2-3 дзён да некалькіх месяцаў.

3. Лячэнне алкагалізму

Поўнае лячэнне хворага на алкагалізм уяўляе складаны шматфактарны працэс. Для лячэння алкагольнай залежнасці выкарыстоўваюцца розныя метады: лекавая тэрапія, псіхатэрапія і сацыяльная рэабілітацыя.

Лячэнне хворага пачынаецца з прыпынку п'янства («купіраванне запою») і лячэння абстынентнага (похмельнага) сіндрому.

Калі цячэнне алкагалізму ўскладняецца сутаргавым сіндромам або псіхозам, лячэнне павінна праводзіцца ў Рэспубліканскай клінічнай псіхіятрычнай бальніцы.

Пасля спынення ўжывання алкаголю ў дапамогу хвораму на алкагалізм павінны ўключацца псіхатэрапеўты, псіхолагі, а таксама спецыяльна падрыхтаваныя параспецыялісты (хворыя на алкагалізм, якія маюць доўгі досвед цвярозасці). Вялікую ролю ў гэтай працы адыгрывае Супольнасць Ананімных Алкаголікаў (добраахвотнае аб'яднанне хворых на алкагалізм, якія жадаюць дасягнуць устойлівай цвярозасці).

Абавязкова праводзіцца работа са сваякамі хворага, з яго сям'ёй, бо за гады п'янства ў сям'і адбываюцца розныя непажаданыя працэсы, адносіны паміж членамі сям'і становяцца паталагічнымі.

4. Меры прафілактыкі і абароны

Прафілактыка алкагалізму прадугледжвае: з аднаго боку, кантроль за вытворчасцю і спажываннем алкаголю на розных стадыях – дзяржаўным, макра- і мікрасацыяльным, сямейным, індывідуальным; з другога боку – ранняе выяўленне асоб, якія злоўжываюць алкаголем, і аказанне ім адпаведнай медыка-псіхалагічнай дапамогі.

Выяўленне на самых ранніх этапах у падлеткавым і нават дзіцячым узросце схільных да алкаголю людзей (для гэтага можна арыентавацца на два пэўныя фактары – спадчыннасць і асаблівасці спажывання алкаголю ў бацькоўскай сям'і) і пастаянная ўвага да іх.

У выпадках узнікнення любых праблем з алкаголем, варта не губляючы часу звяртацца за кансультацыямі і дапамогай да спецыялістаў.

Для атрымання падтрымкі асобам, якія вярнуліся з месцаў пазбаўлення волі або спынілі знаходжанне ў лячэбна-працоўных прафілакторыях, рэкамендуецца звярнуцца па дапамогу ў дзяржаўную ўстанову «Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Бешанковіцкага раёна», дзе можна атрымаць:

• кансультацыйна-інфармацыйныя паслугі;
• сацыяльна-псіхалагічныя паслугі;
• сацыяльна-пасрэдніцкія паслугі (садзейнічанне ў аднаўленні дакументаў, страчаных кантактаў з сям'ёй);
• гуманітарную рэчавую дапамогу (пры наяўнасці);
• садзейнічанне ў зборы неабходных дакументаў на атрыманне дзяржаўнай адраснай сацыяльнай дапамогі ў выглядзе аднаразовай сацыяльнай дапамогі (пры ўмове занятасці заяўніка).

За больш падрабязнай інфармацыяй просьба звяртацца:

Упраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Бешанковіцкага раёна:
г.п.Бешанковічы, вул.Камуністычная, 10, каб. 38
Тэл.: (02131) 6-53-03

Дзяржаўная ўстанова «Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Бешанковіцкага раёна»:
г.п.Бешанковічы, вул.Камуністычная, 10, каб. 37
Тэл.: (02131) 6-53-20

г.п.Бешанковічы, вул.Свабоды, д. 42а, каб. № 15
Тэл.: (02131) 6-63-96